II. Charles (1630-1685), İngiltere, İskoçya ve İrlanda kralı olarak 1660'ta monarşinin yeniden kurulmasıyla tahta çıktı. İç Savaş sırasında babası I. Charles'ın idam edilmesinin ardından Fransa'ya sürgüne gitti, ancak Oliver Cromwell'in ölümünden sonra General George Monck'un desteğiyle 1660'ta ülkesine dönerek kral oldu. Saltanatı, 1665-1667 İngiltere-Hollanda Savaşı'ndaki başarısızlık, Büyük Londra Yangını (1666) ve veba salgını gibi felaketlerle sarsıldı. Fransa Kralı XIV. Louis ile 1670'te imzaladığı gizli anlaşmada Katolik olmayı kabul etmesi, Protestan halkın güvenini iyice yitirmesine yol açtı. Parlamentoda kardeşi II. James'in tahta çıkmasını destekleyenler Tory, karşı çıkanlar ise Whig olarak ikiye bölündü. 1685'te öldüğünde meşru çocuğu olmadığı için yerine kardeşi geçti; ancak geride 14 gayrimeşru çocuk bıraktı ve bunlardan en büyüğü Monmouth Dükü James, sonradan isyan ederek idam edildi.