Matematiksel mantıkta biricik (∃!), bir öğenin (küme, sayı vb.) belirli bir özelliği sağlayan tek ve eşsiz varlık olduğunu ifade eden mantıksal bir işlemcidir. Bu işlem, "özelliği sağlayan en az iki öğe varsa, bunların birbirine eşit olduğu" anlamına gelen bir kısaltmadır ve ∃!x:℘(x) biçiminde gösterilir. Örneğin, Öklid geometrisindeki paralellik beliti, bir doğru dışındaki bir noktadan geçen ve o doğruya paralel olan biricik bir doğrunun varlığını garanti eder. Benzer şekilde, bir göndermenin (fonksiyon) tanımı da her girdi için biricik bir çıktının bulunmasına dayanır; yani f(a)=b eşitliği, her a için yalnızca bir tane b olduğunu belirtir. Bu kavram, matematiksel varlıkların tanımlanmasında ve ispatlarda kritik bir rol oynar ve matematiksel mantık ile önermeler mantığının temel taşlarından biridir.