Narodowe mistrzostwa Polski w tenisie to coroczne zawody organizowane przez Polski Związek Tenisowy, mające na celu wyłonienie mistrzów kraju w singlu, deblu i mikście. Rozgrywane są nieprzerwanie od 1921 roku (z przerwami w 1923 i 1940–1944), a wczesne edycje bywały niejednoznaczne – w 1922 i 1924 łączono je z mistrzostwami miast, a udział obcokrajowców budził wątpliwości co do ich oficjalnego charakteru. Historia turnieju obfituje w anegdoty: w 1932 roku finał singla kobiet przełożono z powodu choroby Jadwigi Jędrzejowskiej, która później zdobyła tytuł, a w 1937 otrzymała honorowe mistrzostwo; z kolei w 1960 roku finał debla przerwano, by dokończyć go w Kijowie, a w 1971 roku padł bezprecedensowy wynik 6:0, 6:0, 6:0. W różnych latach rezygnowano z niektórych konkurencji – debel kobiet zniknął na kilka sezonów (1934–1936, 1945–1951, 1953–1954), a mikst nie był rozgrywany w latach 1995–1999 i od 2020 roku. Najczęściej gospodarzami mistrzostw były Łódź i Sopot (po 12 razy), a turniej pozostaje kluczowym wydarzeniem w polskim tenisie, wyłaniając krajową elitę.