Święte Dziecię z La Guardii (hiszp. Santo Niño de La Guardia) to postać lokalnego kultu katolickiego, która stała się bohaterem antysemickiej legendy o rzekomym rytualnym zamordowaniu chrześcijańskiego dziecka przez Żydów i konwertytów pod koniec XV wieku w La Guardii koło Toledo. Oskarżenie to doprowadziło w 1491 roku do procesu przed hiszpańską inkwizycją i egzekucji ośmiu osób (sześciu konwertytów i dwóch Żydów) na auto-da-fé w Ávili 16 listopada, mimo że nie odnaleziono ciała ofiary ani nie zgłoszono zaginięcia dziecka. Współczesna historiografia uznaje tę historię za klasyczny przykład oskarżenia o mord rytualny, ukształtowanego przez uprzedzenia religijne i zeznania wymuszone torturami, a sprawa rozegrała się tuż przed edyktem z Alhambry (1492) nakazującym Żydom opuszczenie królestw. Proces rozpoczął się od aresztowania w 1490 roku w Astordze konwertyty Benita Garcíi, który pod torturami obciążył innych, w tym żydowskiego szewca Yucego Franca, a śledczy konfrontowali więźniów, by uzgodnić spójną wersję wydarzeń. W XVI i XVII wieku na podstawie akt procesowych powstała rozbudowana legenda o porwaniu trzy- lub czteroletniego chłopca (Cristóbala), a kult domniemanego dziecka przetrwał w La Guardii do czasów współczesnych, mimo braku jakichkolwiek dowodów materialnych.