ไวกิง คือชนเผ่านักรบ นักค้า และนักตั้งถิ่นฐานจากนอร์เวย์ สวีเดน และเดนมาร์ก ที่รุกรานและตั้งอาณานิคมในหลายดินแดน เช่น อังกฤษ นอร์ม็องดี และรัสเซีย ระหว่างประมาณ ค.ศ. 657–1047 พวกเขาเป็นนักเดินเรือที่กล้าหาญ ใช้วิธีปล่อยนกดุเหว่าเพื่อค้นหาแผ่นดินใหม่ และบุกอังกฤษครั้งแรกในปี ค.ศ. 793 ที่ลินดิสฟาร์น ก่อนจะขยายอำนาจไปตั้งราชอาณาจักรในไอร์แลนด์ เช่น ดับลิน

เอริกเดอะเรด นักรบที่ถูกเนรเทศ ค้นพบกรีนแลนด์ในปี ค.ศ. 874 และตั้งชื่อให้ดูน่าอยู่เพื่อดึงดูดผู้คน ส่วน เลฟ เอริกสัน บุตรชายของเขา ได้พบแผ่นดินอเมริกาเหนือราวปี ค.ศ. 985 ซึ่งเชื่อว่าเป็นแลบราดอร์หรือนิวฟันด์แลนด์ ก่อนโคลัมบัสถึง 500 ปี แม้ไวกิงจะมีชื่อเสียงในด้านความโหดเหี้ยม แต่ก็มีบทบาทสำคัญในการพัฒนายุโรปยุคกลาง ทั้งการค้าและการปกครอง และยุคไวกิงโดยทั่วไปสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1066