Irański program nuklearny, zapoczątkowany w 1957 roku dzięki porozumieniu o cywilnej współpracy atomowej z USA, dynamicznie rozwinął się w latach 70. XX wieku za czasów szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, który planował generowanie 23 tysięcy megawatów energii. Po podpisaniu i ratyfikacji traktatu NPT (w 1968 i 1970) badania były kontrolowane przez MAEA, jednak współpraca z Zachodem została wstrzymana po irańskiej rewolucji islamskej w 1979 roku. Program wznowiono w końcowej fazie wojny z Irakiem, nawiązując współpracę z Pakistanem (1987), Chinami (1990) oraz Rosją (1995) w celu dokończenia elektrowni w Buszehr. W 2015 roku podpisano międzynarodowe porozumienie nuklearne (JCPOA), które w 2018 roku jednostronnie zerwał prezydent USA Donald Trump, wprowadzając ponowne sankcje. W kwietniu 2025 rozpoczęły się negocjacje w Omanie, a w czerwcu 2025 podczas wojny dwunastodniowej z Izraelem zginęło wielu irańskich naukowców, a trzy kluczowe ośrodki wzbogacania uranu (Fordo, Natanz i Isfahan) zostały zbombardowane przez amerykańskie bombowce stealth B-2.