Η Μητέρα Τερέζα (Ανιέζα Γκόντζε Μπογιατζίου), γεννημένη στα Σκόπια το 1910, ήταν Αλβανίδα και Ινδή καθολική μοναχή που ίδρυσε το τάγμα «Ιεραπόστολοι της Φιλανθρωπίας» και αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα των φτωχών και των αρρώστων, κυρίως στην Ινδία. Ξεκινώντας από την Καλκούτα το 1950, όπου μετέτρεψε ναούς σε νοσοκομεία και ορφανοτροφεία, επέκτεινε το έργο της σε όλο τον κόσμο (Ρώμη, Τανζανία, Αυστρία), βοηθώντας θύματα καταστροφών όπως το Τσερνομπίλ και την Αρμενία, ενώ το 1979 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης. Μετά τον θάνατό της το 1997, η Καθολική Εκκλησία την οσιοποίησε το 2003 και την ανακήρυξε Αγία το 2016 από τον Πάπα Φραγκίσκο. Ωστόσο, η δράση της έχει δεχθεί έντονη κριτική, κυρίως από τον Κρίστοφερ Χίτσενς, ο οποίος την κατηγόρησε για θρησκευτικό φανατισμό, ανεπαρκή ιατρική περίθαλψη (με ποσοστό θνησιμότητας άνω του 40% στα ιδρύματά της) και συναναστροφή με δικτάτορες. Επιπλέον, μετά τον θάνατό της, οι δημοσιευμένες επιστολές της αποκάλυψαν μια μακροχρόνια κρίση πίστης που διήρκεσε 50 χρόνια, γεγονός που προκάλεσε συζητήσεις, αν και η Εκκλησία θεώρησε ότι αυτό ενισχύει την αγιοποίησή της.