Η κουμαριά (Arbutus unedo) είναι ένα αειθαλές φυτό της μακίας βλάστησης, που απαντάται ευρέως στη Μεσόγειο και ξεχωρίζει για τα στιλπνά, δερματώδη φύλλα και τους σφαιρικούς κόκκινους καρπούς της. Το πιο χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι ότι ανθίζει από τα μέσα του φθινοπώρου έως τις αρχές του χειμώνα, ενώ οι καρποί της ωριμάζουν έναν ολόκληρο χρόνο αργότερα, με αποτέλεσμα άνθη και ώριμα κούμαρα να συνυπάρχουν ταυτόχρονα στο ίδιο δέντρο. Γνωστή από την αρχαιότητα, ο Θεόφραστος την ανέφερε ως «Κόμαρο», ενώ στην Ιρλανδία, όπου επιβιώνουν κατάλοιπα παλαιότερης εξάπλωσης, ανακαλύφθηκε το 1835 η σπάνια ποικιλία με ροζ άνθη. Οι καρποί της είναι εδώδιμοι και πλούσιοι σε σάκχαρα (40%) και βιταμίνες, αλλά είναι τόσο ευαίσθητοι που πρέπει να καταναλωθούν εντός 24 ωρών από τη συγκομιδή, ιδανικά κατευθείαν από το δέντρο. Ωστόσο, ήδη από τον 1ο αιώνα ο Διοσκουρίδης προειδοποιούσε για τον «κακοστόμαχο» καρπό, καθώς τα άγουρα ή υπερώριμα κούμαρα μπορεί να προκαλέσουν εμετό ή δηλητηρίαση, ενώ η υπερκατανάλωση οδηγεί σε μέθη λόγω ταχείας ζύμωσης. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ανθεκτικό φυτό με ελάχιστες απαιτήσεις, που αναπτύσσεται σε ξηρές, πετρώδεις πλαγιές και συμβάλλει στην προστασία του εδάφους από τη διάβρωση.