Brandstofaccijns is een belasting op brandstoffen zoals benzine, diesel en lpg, waarbij de uiteindelijke prijs aan de pomp bestaat uit de wereldmarktprijs, distributiekosten en diverse heffingen zoals accijns, voorraadheffing en 21% btw. De prijs varieert sterk per locatie: langs snelwegen is benzine zo'n 8 à 9 cent duurder, terwijl onbemande stations en 'witte pompen' tot 16 cent onder de landelijke adviesprijs zitten. In Europees Nederland wordt onder andere een voorraadheffing geheven om de strategische olievoorraden van de stichting COVA te financieren, en gold er tot eind 2012 een verlaagd tarief voor rode diesel. De accijns is een vast bedrag per liter; zo steeg deze op 1 januari 2005 naar €0,668 en in 2007 naar €0,684 door inflatiecorrectie, terwijl de verplichte bijmenging van biobrandstoffen in 2007 werd ingevoerd. Een opvallend feit is dat het aandeel van belastingen in de prijs daalt wanneer de brandstofprijs stijgt, omdat de accijns vast is en alleen de btw meestijgt. Tussen 2007 en 2014 werd de accijns op benzine jaarlijks met inflatie gecorrigeerd, maar die op diesel en gas steeg in die periode veel sterker.