Η Έξωση του Όθωνα στις 12 Οκτωβρίου 1862 ήταν ο εξαναγκασμός του πρώτου βασιλιά της Ελλάδας, του Βαυαρού Όθωνα, και της βασίλισσας Αμαλίας να εγκαταλείψουν οριστικά τη χώρα, αποτελώντας την κορύφωση του αντιδυναστικού αγώνα. Το αντιδυναστικό ρεύμα ενισχύθηκε από το 1859 με πρωτεργάτη τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, ενώ τα γεγονότα των «Σκιαδικών» και οι βίαιες εκλογές του 1860-61 όξυναν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η κρίση κορυφώθηκε με τη Ναυπλιακή Επανάσταση τον Φεβρουάριο του 1862, η οποία, αν και κατεστάλη, άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της και οδήγησε σε γενική αμνηστία. Στις αρχές Οκτωβρίου του 1862, ενώ το βασιλικό ζεύγος πραγματοποιούσε περιοδεία στην Πελοπόννησο και την Ακαρνανία, ο Θεόδωρος Γρίβας ύψωσε σημαία επανάστασης στη Βόνιτσα στις 4 Οκτωβρίου. Η επανάσταση εξαπλώθηκε ραγδαία, αναγκάζοντας τον Όθωνα και την Αμαλία να εγκαταλείψουν τον θρόνο και την Ελλάδα οριστικά, τερματίζοντας έτσι τη βαυαρική δυναστεία στην ελληνική επικράτεια.