میکر و تیکر: دو نقش کلیدی در بازارهای مالی

میکر (Maker) و تیکر (Taker) دو نقش اصلی در بازارهای مالی، به‌ویژه در صرافی‌های ارز دیجیتال و بورس هستند که نحوه ایجاد یا برداشت نقدینگی را از دفتر سفارش‌ها (Order Book) مشخص می‌کنند. میکر به معامله‌گری گفته می‌شود که با ثبت سفارش محدود (Limit Order) نقدینگی جدیدی به بازار اضافه می‌کند و به همین دلیل «بازارساز» محسوب می‌شود، در حالی که تیکر با پذیرش سفارش‌های موجود از طریق سفارش بازار (Market Order)، نقدینگی را از دفتر سفارش‌ها برمی‌دارد و «مصرف‌کننده نقدینگی» نامیده می‌شود. اکثر صرافی‌ها از مدل کارمزد میکر–تیکر استفاده می‌کنند که در آن کارمزد میکر معمولاً کمتر از تیکر است تا ایجاد نقدینگی تشویق شود و تعادل میان سفارش‌های خرید و فروش حفظ گردد. این ساختار هزینه‌ای به صرافی‌ها و بروکرها کمک می‌کند تا نقدینگی بازار را پایدار نگه دارند و اسپرد (فاصله قیمت خرید و فروش) را کاهش دهند. درک این دو نقش برای هر معامله‌گری ضروری است، زیرا انتخاب بین سفارش محدود و سفارش بازار مستقیماً بر میزان کارمزد پرداختی و تأثیر بر عمق بازار تأثیر می‌گذارد.