Η Φουρνά είναι ένας ορεινός οικισμός της Ευρυτανίας, χτισμένος σε υψόμετρο 840 μέτρων κοντά σε ελατόδασος, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα, που παράγει κάστανα, καρύδια και ελατίσιο μέλι. Στην αρχαιότητα, η περιοχή κατοικήθηκε από τους Δόλοπες, με βασιλιά τον Πηλέα, πατέρα του Αχιλλέα, ενώ θεμέλια αρχαίου τείχους στην κορυφή του Προφήτη Ηλία αποδίδονται στην αρχαία πόλη Κτιμένη. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο και την Τουρκοκρατία, η Φουρνά (τότε Κιοστένι) ήταν το σημαντικότερο κεφαλοχώρι των Αγράφων, έδρα του λογοθέτη, με προνόμια που απαγόρευαν την είσοδο τουρκικής φρουράς, ενώ ανέδειξε τον αγωνιστή Κώστα Λεπενιώτη. Στα μέσα του 18ου αιώνα, ο Διονύσιος ο Ιερομόναχος ίδρυσε τη Μονή της Ζωοδόχου Πηγής και τη φημισμένη Σχολή των Αγράφων, όπου δίδαξε ο Θεοφάνης και φοίτησαν λόγιοι όπως ο Σέργιος Μακραίος. Διοικητικά, υπήρξε πρωτεύουσα του Δήμου Κτημενίων (1833-1912) και έδρα του Δήμου Φουρνάς, ενώ σήμερα ανήκει στον δήμο Καρπενησίου, με 304 κατοίκους στην απογραφή του 2021. Στη νεότερη ιστορία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον Εμφύλιο, καθώς το 1946 έγιναν οι πρώτες συγκρούσεις και το 1947 στήθηκε εκεί το Αρχηγείο της Ευρυτανίας.