Henryk Marconi (1792–1863) był włoskim architektem, który od 1822 roku tworzył w Polsce, zdobywając miano jednego z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu i neorenesansu w XIX-wiecznej architekturze polskiej. Kształcił się w Bolonii, a do kraju sprowadził go generał Ludwik Michał Pac, dla którego ukończył pałac w Dowspudzie; później pracował w Komisji Rządowej i wykładał w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. W życiu prywatnym ożenił się ze Szkotką Małgorzatą z Heitonów, z którą miał liczne dzieci (m.in. Karola, Władysława i Leandra), a ich potomkowie mieszkają w Warszawie do dziś. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in. Hotel Europejski, pałac Paca, kościół św. Karola Boromeusza, ratusz w Radomiu oraz wodozbiór w Ogrodzie Saskim, które łączyły klasycystyczną elegancję z nowoczesnymi rozwiązaniami. Zmarł w Warszawie w 1863 roku i spoczywa na cmentarzu Powązkowskim, pozostawiając trwały ślad w krajobrazie stolicy i innych polskich miast.