Η Πλημμύρα των Αγίων Πάντων του 1170 (ολλανδικά: Allerheiligenvloed) ήταν μια καταστροφική πλημμύρα στη Βόρεια Θάλασσα που έπληξε την Ολλανδία, πλημμυρίζοντας μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ολλανδίας και άλλων ολλανδικών εδαφών. Αυτό το γεγονός είχε ως άμεσο αποτέλεσμα τη δημιουργία των νησιών Βιερίνγκεν και Τέξελ, τα οποία αποκόπηκαν από την ηπειρωτική χώρα. Το πιο σημαντικό, όμως, ήταν ότι ένα θαλάσσιο κανάλι άνοιξε μέσα από το δάσος Κρέιλ, συνδέοντας τη Βόρεια Θάλασσα με τη λίμνη Φλέβο, η οποία ήταν γλυκού νερού, και τη μετέτρεψε στη γνωστή αλμυρή θάλασσα Ζουιντερζέε. Το δάσος Κρέιλερ εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά κάτω από τα κύματα, ενώ η διείσδυση της θάλασσας δημιούργησε εκτεταμένες περιοχές τύρφης, οι οποίες ήταν εύκολο να καθαριστούν και να καλλιεργηθούν. Συνολικά, η πλημμύρα άλλαξε ριζικά τη γεωγραφία της περιοχής, επηρεάζοντας καθοριστικά την οικολογική και οικονομική ανάπτυξη της μεσαιωνικής Ολλανδίας.