ยืมใช้คงรูป (loan for use หรือ commodate) เป็นสัญญายืมที่ผู้ให้ยืมให้ผู้ยืมใช้สอยทรัพย์สินได้เปล่า โดยผู้ยืมต้องคืนทรัพย์สินเมื่อใช้เสร็จ ซึ่งแตกต่างจาก ยืมใช้สิ้นเปลือง ที่ทรัพย์สินต้องถูกใช้หมดไป ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ป.พ.พ.) มาตรา 640 ของไทย สัญญานี้ไม่มีการโอนกรรมสิทธิ์ คู่สัญญาเป็นได้ทั้งบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล และแม้ผู้ให้ยืมไม่ได้เป็นเจ้าของเพียงมีสิทธิครอบครองก็สามารถให้ยืมได้ แต่เจ้าของที่แท้จริงยังมีสิทธิเรียกทรัพย์สินคืนได้เสมอ วัตถุแห่งสัญญาสามารถเป็นได้ทั้งอสังหาริมทรัพย์ เช่น บ้าน ที่ดิน และสังหาริมทรัพย์ เช่น ช้อนส้อม หรือลิขสิทธิ์ แต่ต้องเป็นทรัพย์ที่ใช้แล้วไม่สิ้นเปลือง หากเป็นของใช้แล้วหมดไปจะถือเป็นสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองแทน เนื่องจากเป็นสัญญาที่ให้เปล่า หากเจ้าของที่แท้จริงเรียกทรัพย์คืนก่อนผู้ยืมใช้เสร็จ ผู้ยืมจะฟ้องให้ผู้ให้ยืมรับผิดไม่ได้ เว้นแต่จะตกลงกันไว้ก่อน และความเสียหายจากเหตุสุดวิสัย (เช่น อุทกภัย) ก็ตกเป็นภาระของเจ้าของทรัพย์สินเอง สัญญานี้พบได้ในชีวิตประจำวันทั่วไป เช่น การยืมดินสอ ยางลบ หรือรถยนต์ ซึ่งกฎหมายเข้ามาควบคุมดูแลเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม เนื่องจากความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจทำให้การยืมเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้