Aşil'in kalkanı, Homeros'un İlyada destanının 18. kitabında detaylı bir şekilde tasvir edilen ve Aşil'in Hektor ile savaşında kullandığı efsanevi bir kalkandır. Hikayede Aşil, kalkanını Patroklos'a ödünç verir; ancak Patroklos'un Hektor tarafından öldürülmesi ve kalkanın ganimet olarak alınması üzerine, Aşil'in annesi nemf Thetis, tanrı Hephaistos'tan oğluna muhteşem bir yedek kalkan yapmasını ister. Bu yeni kalkan, üzerinde dünya, gökyüzü, deniz, güneş, ay, takımyıldızlar, iki şehir (biri düğün ve hukuk davası, diğeri kuşatma ve savaş sahnesi), sürülmüş tarlalar, bağlar, hayvan sürüleri ve dans eden gençler gibi olağanüstü detaylar barındırır. Homeros'un bu tasviri, antik Yunan edebiyatında ekfrasis (görsel bir sanat eserinin dramatik ve grafik betimlemesi) türünün bilinen ilk örneği olarak kabul edilir. Kalkan üzerindeki bu karmaşık görüntüler, yüzyıllar boyunca birçok farklı yoruma ilham kaynağı olmuş, ancak kesin bir anlamı konusunda fikir birliğine varılamamıştır. Sonuç olarak, bu kalkan hem tanrısal bir zanaatkârlığın hem de Homeros'un şiirsel dehasının en önemli sembollerinden biri olarak edebiyat tarihindeki yerini almıştır.