Madera (port. Madeira), oficjalnie Region Autonomiczny Madery, to należący do Portugalii archipelag pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Atlantyckim, o powierzchni 801 km², zamieszkiwany przez około 250 tysięcy osób, ze stolicą w Funchal. Ten górzysty region (najwyższy szczyt Pico Ruivo – 1862 m n.p.m.) cieszy się łagodnym klimatem „wiecznej wiosny" i słynie z unikalnych lasów wawrzynowych wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Za odkrywców wyspy uznaje się Portugalczyków João Gonçalvesa Zarco i Tristão Vaza Teixeirę, którzy dotarli tu w latach 1418-1420 i nadali jej nazwę oznaczającą „zalesioną wyspę". W XVI wieku Madera prosperowała dzięki plantacjom trzciny cukrowej (w 1514 roku utworzono tu biskupstwo w Funchal), ale konkurencja tańszego brazylijskiego cukru doprowadziła do upadku tej gałęzi gospodarki. W latach 1580-1640 archipelag był częścią imperium hiszpańskiego, a później, dzięki współpracy z Wielką Brytanią, mieszkańcy bogacili się na handlu z Nowym Światem, czyniąc z Funchal kosmopolityczny port.