Ortam Erişim Kontrolü (MAC), OSI modelinin 2. katmanı olan veri bağı katmanının bir alt katmanı olup, ağ üzerinde hangi cihazın ne zaman veri gönderebileceğini belirler. Bu kontrol, dağıtılmış veya merkezi olarak işleyebilir ve dağıtılmış yöntemde Ethernet'te kullanılan CSMA/CD (taşıyıcı algılamalı çoklu erişim/çarpışma algılama) gibi tekniklerle veri çarpışmaları engellenmeye çalışılır. Merkezi erişimde ise, simge geçirme (token-passing) yöntemi kullanılır; örneğin simgeli halka ağlarında olduğu gibi, elinde simge olan cihaz veri gönderebilir. Her ağ arayüzünün kendine özel bir kimliği olan MAC adresi, bu erişim kontrolünün düzgün çalışmasını sağlayan temel tanımlayıcıdır. Bu mekanizma, ağ katmanları arasındaki veri akışını düzenleyerek çakışmaları önler ve ağ verimliliğini artırır.