Polityk to osoba działająca w sferze polityki, której znaczenie ewoluowało od klasycznej wizji Platona (dążenie do Dobra) i Arystotelesa (sztuka rządzenia dla dobra wspólnego) do nowożytnego ujęcia Niccolò Machiavellego, który w „Księciu” postrzegał ją jako sztukę zdobywania i sprawowania władzy. Niemiecki socjolog Max Weber wprowadził racjonalne spojrzenie na politykę jako zawód, wyróżniając trzy typy jej uprawiania: okazjonalny (np. udział w wyborach), uboczny (działalność hobbystyczna) oraz permanentny (główna profesja, za którą otrzymuje się wynagrodzenie). Wiąże się z tym pięciostopniowa skala zaangażowania politycznego – od znikomego zainteresowania po zawodowe uprawianie polityki. Uczestnictwo polityczne przybiera trzy formy: konwencjonalną (np. wybory, referenda), niekonwencjonalną (petycje, strajki, a nawet nielegalne blokady) oraz symboliczną/rytualną (np. pochody pierwszomajowe bez realnego wpływu na decyzje). Weber podkreślał też, że polityk może żyć „dla” polityki (całkowite poświęcenie i misja) lub „z” polityki (traktując ją jako źródło utrzymania).