Areszt to w polskim systemie prawnym pojęcie wieloznaczne, oznaczające przede wszystkim tymczasowe pozbawienie wolności, ale pełniące różne funkcje w zależności od gałęzi prawa. W prawie cywilnym jest to środek egzekucyjny nakładany wyłącznie przez sąd, mający zmusić dłużnika do wykonania nałożonego na niego obowiązku (art. 1056-1059 k.p.c.). Z kolei w prawie wykroczeń stanowi karę trwającą od 5 do 30 dni, a w prawie karnym wojskowym funkcjonuje odrębna kara aresztu wojskowego dla żołnierzy, różna od kary pozbawienia wolności. Potocznie termin ten odnosi się głównie do tymczasowego aresztowania, czyli izolacyjnego środka zapobiegawczego w postępowaniu karnym, któremu może towarzyszyć wcześniejsze zatrzymanie na maksymalnie 48 godzin. Ponadto areszt bywa stosowany jako kara porządkowa za niewykonanie obowiązków procesowych, np. w postępowaniu karnym (art. 287 k.p.k.). Podsumowując, areszt pełni w polskim prawie funkcje represyjne (kara), prewencyjne (środek zapobiegawczy) oraz egzekucyjne, co czyni go niezwykle uniwersalnym narzędziem prawnym.