Çocuk, bebeklik ve ergenlik arasındaki dönemi kapsar; Birleşmiş Milletler'e göre 0-18 yaş arasındaki bireyler çocuk kabul edilir. Tarihçi Philippe Aries'in çalışmaları, Orta Çağ boyunca çocukluğun ayrı bir evre olarak algılanmadığını, çocukların "küçük yetişkinler" olarak görüldüğünü ortaya koymuştur. 17. yüzyılda okulun kurumsallaşması ve ailenin çocuğa odaklanmasıyla birlikte çocukluk, yetişkinlikten farklı ve özen gerektiren bir dönem olarak kabul edilmeye başlanmıştır. Bu süreçte çocuk sayısındaki azalma, ebeveynlerin çocuklarına daha yoğun ilgi göstermesine ve onların geleceği için planlar yapmasına yol açmıştır. Çağdaş toplumda ise çocuk portrelerinin yapılması ve eğitimin önem kazanması, çocuğun toplumun umut ve kaygılarının merkezine yerleşmesini sağlamıştır. Böylece çocuk, yalnızca bir aile üyesi değil, geleceğin şekillendirilmesinde kilit bir varlık haline gelmiştir.