การปฏิวัติวัฒนธรรม (Cultural Revolution) เป็นขบวนการทางการเมืองและสังคมในจีนที่เริ่มโดยเหมา เจ๋อตง ในปี ค.ศ. 1966 และดำเนินต่อจนถึงปี ค.ศ. 1976 โดยมีเป้าหมายเพื่อกำจัดองค์ประกอบทุนนิยมและวัฒนธรรมดั้งเดิมออกจากสังคม ยุวชนแดงถูกระดมให้ทำลาย "สี่เก่า" และโจมตีปัญญาชนและเจ้าหน้าที่ ส่งผลให้เกิดความรุนแรงและความโกลาหลทั่วประเทศ มีผู้เสียชีวิตประมาณ 1-2 ล้านคน รวมถึงการสังหารหมู่ที่กว่างซี หลังเหมาถึงแก่อสัญกรรม เติ้ง เสี่ยวผิง ขึ้นเป็นผู้นำและเริ่มปฏิรูป ในปี ค.ศ. 1981 พรรคคอมมิวนิสต์ยอมรับว่าการปฏิวัติวัฒนธรรมเป็นความพ่ายแพ้ครั้งร้ายแรง และเหตุการณ์นี้ถูกเรียกในภายหลังว่า "สิบปีแห่งความโกลาหล"