Donos to poufne lub anonimowe pismo oskarżające, kierowane do instytucji dysponujących sankcjami, stanowiące specyficzny gatunek literatury stosowanej. Zjawisko to ma długą historię – w starożytności greccy sykofanci i rzymscy delatorzy trudnili się nim zawodowo, a w XIX wieku wzory takich listów publikowano nawet w poradnikach epistolarnych. Donosicielstwo było szczególnie charakterystyczne dla systemów totalitarnych, takich jak ZSRR i PRL, gdzie było aktywnie wspierane przez władze. W Związku Radzieckim istniało nawet pojęcie "niedonosu" – przestępstwa polegającego na niezgłoszeniu potencjalnego przestępstwa, co oddaje powiedzenie „znał, a nie wskazał". Donosy mogą przybierać także formę drukowaną, np. artykułów publicystycznych, które wywierają presję na opinię publiczną, a od współczesnego sygnalisty (demaskatora) odróżnia je przede wszystkim anonimowość i motywacja oskarżycielska.