بانک سپه نخستین و بزرگ‌ترین بانک ایرانی است که سهام آن به‌طور کامل در اختیار دولت قرار دارد و با حدود ۳٬۸۰۰ شعبه و ۲٬۵۸۱ دستگاه خودپرداز در سراسر کشور فعالیت می‌کند و شعبه‌های بین‌المللی آن در کشورهای آلمان، ایتالیا، فرانسه و بریتانیا مستقر هستند. این بانک در سال ۱۳۰۴ با نام «بانک پهلوی قشون» و با هدف سامان‌دهی امور مالی نظامیان ارتش تأسیس شد و تنها یک سال بعد با تدوین اساسنامه‌ای جدید، به یک بانک کشوری با هدف رفع نیازهای تجاری و اقتصادی ایران تبدیل گردید. نام این بانک در طول تاریخ چندین بار تغییر کرد؛ از جمله در سال ۱۳۱۶ به «بانک سپه» و در سال ۱۳۲۱ به «بانک تعاونی سپه» تغییر یافت و سرانجام در سال ۱۳۳۴ به یک شرکت سهامی با سرمایه ۳۷۰ میلیون ریال تبدیل شد و اجازه انجام معاملات ارزی را دریافت کرد. پیش از انقلاب اسلامی، این بانک رشد چشمگیری داشت و شمار شعبه‌های آن از ۵۱ شعبه در سال ۱۳۴۰ به ۴۵۰ شعبه در سال ۱۳۵۱ افزایش یافت. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، بانک سپه مانند سایر بانک‌ها ملی شد و از ارتش منفک گردید و به‌عنوان یک بانک تجاری زیر نظر دولت به فعالیت خود ادامه داد. با این حال، در سال ۱۳۹۷ گزارش‌هایی مبنی بر لزوم واگذاری سهام این بانک به کارکنان نیروهای مسلح منتشر شد و مالکیت دولتی آن مورد انتقاد قرار گرفت.