El-Hilali Destanı (Al-Sirah al-Hilaliyyah), Arap Yarımadası'ndaki Necd bölgesinden Mısır üzerinden Tunus ve Cezayir'e göç eden Beni Hilal kabilesinin destansı yolculuğunu anlatan, 11. yüzyıldaki tarihi olaylara dayanan bir sözlü edebiyat eseridir. Orta Çağ'dan 19. yüzyıla kadar gelişen on iki büyük Arap sözlü destanından günümüzde hâlâ bütünsel müzik formunda icra edilen tek örnektir ve 2008 yılında UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi'ne kabul edilmiştir. Destan; Zirid Tunus'un Fatımi imparatorluğundan ayrılması üzerine Fatımi halifesinin Beni Hilal kabilesini Kuzey Afrika'ya göndermesiyle başlayan göçleri, Arap kimliğinin ve İslam'ın Sahra boyunca yayılışını konu alır. Eserde öne çıkan kahramanlar arasında, siyah tenli doğumu nedeniyle toplumdan dışlanan ancak kaderi Mağrip'i fethetmek olan Ebu Zeyd el-Hilali ile rakibi Berberi Zenata kabilesinin kahramanı Halife el-Zenati yer alır. 14. yüzyıldan beri usta şairler tarafından vurmalı çalgılar eşliğinde söylenen destan; cesaret, kahramanlık, şeref, intikam, savaş ve romantizm temalarını işlerken toplumların yemek, giyim ve yaşam tarzlarını da belgeleyen eşsiz bir edebiyat ve müzik formudur. Günümüzde yalnızca Mısır'da icra edilen bu destandan türetilen atasözleri ve bilmeceler, Orta Doğu'nun birçok bölgesinde günlük konuşmaların bir parçası haline gelmiştir.