Niki Lauda (Wenen, 22 februari 1949 – Zürich, 20 mei 2019) was een Oostenrijkse autocoureur die uitgroeide tot een van de belangrijkste Formule 1-coureurs aller tijden en drie wereldtitels behaalde, waarmee hij onder andere Scuderia Ferrari uit een moeilijke periode redde. Zijn bijzondere carrière begon op het landgoed van zijn opa, waar hij een rallycrossbaan maakte voor zijn Volkswagen Kever, waarna hij via de Mini Cooper en Porsche in 1971 met behulp van een slimme lening zijn Formule 1-debuut bij March kocht. Na teleurstellende jaren bij March en BRM, trok hij in 1973 de aandacht van Enzo Ferrari tijdens de Grand Prix van Monaco, wat leidde tot een contract bij Ferrari; in 1974 behaalde hij daar zijn eerste raceoverwinning en in 1975 zijn eerste wereldtitel. Tijdens de Duitse Grand Prix van 1976 op de oude Nürburgring crashte hij hevig en dreigde levend te verbranden, maar hij werd gered door coureurs zoals Arturo Merzario die de vlammen introkken om zijn veiligheidsriemen los te maken. Na zijn actieve racecarrière richtte hij een eigen vliegmaatschappij op, waarin hij zelf als piloot vloog. In zijn laatste jaren was hij niet-uitvoerend voorzitter van het Formule 1-team van Mercedes-Benz, een rol die hij tot aan zijn overlijden in 2019 vervulde.