Kaymakam, Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde ilçenin en yüksek mülki idare amiridir ve görevlerini valinin gözetim ve denetimi altında yürütür. Bu sistemin kökeni, Osmanlı Devleti'nde Tanzimat Fermanı sonrası 1840'lı yıllara dayanır; kaymakamlar, muhassıl-ı emvallik sisteminin yerine geçerek sancakların mülki amiri olmuş ve bu kurum Cumhuriyet'e miras kalmıştır. Kaymakamlık, belirli mevzuat şartlarına bağlı bir kariyer mesleğidir ve bu görev için liyakatli devlet adamı yetiştirmek amacıyla 1859'da Mekteb-i Mülkiyye açılmıştır. Hukuki çerçeve, 1924 Anayasası ve 1929 tarihli 1426 sayılı Vilayet İdaresi Kanunu ile şekillenmiş, 1982 Anayasası da ilçe örgütlenmesini düzenleyerek kaymakamı ilçe yönetiminin başı olarak konumlandırmıştır. Görevleri arasında kanun ve hükûmet kararlarının uygulanmasını sağlamak, ilçedeki kamu kurumlarını teftiş etmek, halkın dileklerini iletmek ve valinin emirlerini yerine getirip sonuçlarını rapor etmek yer alır.