Abonament RTV to opłata mająca na celu finansowanie misji publicznej telewizji i radia, która w Europie jest jednym z najpopularniejszych modeli wspierania mediów publicznych. Co ciekawe, wyjątkiem jest Luksemburg, gdzie nigdy go nie wprowadzono, mimo że działa tam nadawca publiczny RTL – jednak pozostaje on własnością prywatną. W Polsce opłata ta została uregulowana ustawami z 1992 i 2005 roku, a jej wysokość ustala Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, natomiast za pobór odpowiada Poczta Polska, która wymaga rejestracji odbiornika w ciągu 14 dni od zakupu. Problemem jest jednak niska ściągalność – w 2024 roku wyniosła zaledwie około 45%, a dane z województwa małopolskiego pokazują dramatyczny spadek wpływów z 2,1 mln zł w 2001 do 563 tys. zł w 2012 roku. Wokół opłaty narosły spore kontrowersje dotyczące jej legalności, związane głównie z niedopełnieniem obowiązków informacyjnych przez Pocztę Polską w latach 2007–2008 (np. brak indywidualnych numerów identyfikacyjnych). Ostatecznie jednak Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 16 marca 2010 roku oraz sądy potwierdziły, że sposób poboru i egzekwowania opłat jest zgodny z prawem, a informacje o rzekomej nieważności zobowiązań są fałszywe.