Ayçiçeği (Helianthus annuus), papatyagiller familyasından olup, çekirdekleri ve yağı için yetiştirilen önemli bir tarım bitkisidir. Anavatanı Kuzey Amerika olan bu bitki, 16. yüzyılda Avrupa'ya süs bitkisi olarak götürülmüş, ancak 18. yüzyılda Rusya'da ayçiçek yağı üretiminin yaygınlaşmasıyla büyük önem kazanmıştır.

Türkiye'de en kritik yağ bitkilerinden biri olan ayçiçeği, özellikle Marmara Bölgesi ve Trakya'da yoğun olarak yetiştirilmektedir; yağlık üretimin %70'inden fazlası bu bölgelerden karşılanır. Bitki, 100-150 günlük yetişme döneminde 2600-2850 °C toplam sıcaklık ister ve derin kazık kökleri sayesinde kuraklığa oldukça dayanıklıdır, ayrıca nötr pH'lı (6,5-7,5) ve iyi drenajlı toprakları tercih eder.

Çimlenme için toprak sıcaklığının en az 8-10 °C olması gerektiğinden, ekim genellikle Nisan başı-Mayıs ortası arasında yapılır; bitki -4 °C'nin altındaki don olaylarından oldukça fazla etkilenir. En yüksek verimi elde etmek için sıra arası 70 cm, sıra üzeri 30-35 cm olacak şekilde pnömatik mibzerlerle ekim yapılır ve dekara yaklaşık 400 gram hibrit tohumluk kullanılır. Topraktan fazla miktarda besin maddesi kaldırdığı için üst üste ayçiçeği ekiminden kaçınılmalı, azot ve fosfor içeren gübreler tercih edilmeli, potasyum takviyesi ise genellikle önerilmemelidir.