Starzenie się to naturalny, nieodwracalny proces zmniejszania zdolności organizmu do reagowania na stres środowiskowy, spowodowany nagromadzeniem uszkodzeń wewnątrzkomórkowych, który prowadzi do upośledzenia funkcji narządów, zwiększa ryzyko chorób (takich jak nowotwory, choroby krążenia czy Alzheimera) i ostatecznie do śmierci. Nauką zajmującą się tym zjawiskiem jest gerontologia, której nie należy mylić z geriatrią – dziedziną medycyny o chorobach wieku podeszłego. Typowe objawy obejmują m.in. utratę masy mięśni i kości, spadek przemiany materii, pogorszenie wzroku i słuchu oraz zmniejszenie produkcji kolagenu w skórze (nawet o 30% po 40. roku życia). Na tempo starzenia duży wpływ ma środowisko – usunięcie negatywnych czynników może znacznie wydłużyć życie (przykładem są eksperymenty na nicieniach oraz wydłużenie życia ludzi w XX wieku). Co ciekawe, proces ten dotyczy głównie organizmów rozmnażających się płciowo, podczas gdy organizmy dzielące się (np. bakterie) nie starzeją się, gdyż ich potomstwo jest identyczne genetycznie. Starzenie jest procesem niezwykle złożonym – choć dotyczy większości organizmów wielokomórkowych, istnieją gatunki, u których w ogóle go nie obserwuje się, a jego przebieg zależy od wzajemnych interakcji genów i środowiska.