Perang China-Jepun Kedua (7 Julai 1937 – 9 September 1945) merupakan konflik berskala besar antara Republik China dan Empayar Jepun, yang dianggap sebagai perang terbesar di benua Asia pada abad ke-20. Walaupun bermula dengan insiden seperti Peristiwa Mukden (1931) dan Peristiwa Jambatan Marco Polo (1937), perang ini hanya berakhir dengan penyerahan Jepun pada tahun 1945, dan menjadi medan utama dalam Perang Dunia Kedua selepas Serangan Pelabuhan Mutiara. Di China, perang ini dikenali sebagai Perang Menentang Jepun atau Perang Penentangan 8 tahun, manakala Jepun sengaja menggelarnya sebagai Peristiwa China (Shina Jihen) untuk mengelakkan campur tangan kuasa Barat seperti Amerika Syarikat yang merupakan pembekal utama besi kepada Jepun. Latar belakang konflik ini berakar umbi daripada kekalahan Dinasti Qing dalam Perang China-Jepun Pertama (1894-95) dan kelemahan Republik China yang ditubuhkan pada 1912, di mana negara itu dikuasai oleh hulubalang yang bersaing sesama sendiri. Perang ini bukan sahaja menandakan permulaan penaklukan Jepun ke atas China, tetapi juga menjadi titik tolak kepada perubahan nama perang kepada Perang Asia Timur Raya pada Disember 1941 apabila kedua-dua pihak secara rasmi mengisytiharkan perang, meninggalkan kesan mendalam terhadap sejarah Asia.