Η Ζάκυνθος είναι ένα από τα Επτάνησα, κατατάσσεται ως το τρίτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος σε έκταση (406 τ.χλμ.) και το δεύτερο σε πληθυσμό, με 41.180 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Γεωγραφικά, το νησί έχει ακανόνιστο τριγωνικό σχήμα, με τις δυτικές ακτές να είναι βραχώδεις και τις ανατολικές αμμώδεις, ενώ ο κόλπος του Λαγανά αποτελεί από το 1999 Εθνικό Πάρκο, προστατεύοντας τη θαλάσσια χελώνα Caretta caretta που αναπαράγεται εκεί. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί πήρε το όνομά του από τον Ζάκυνθο, γιο του βασιλιά της Φρυγίας Δάρδανου, και αναφέρεται από τον Όμηρο ως «Υλήεσσα», ενώ αργότερα περιήλθε στο βασίλειο του Οδυσσέα. Κατά την αρχαιότητα, η Ζάκυνθος συμμάχησε με την Αθήνα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, απέκρουσε επίθεση των Σπαρτιατών το 430 π.Χ. και ήταν πολύτιμη για τους Αθηναίους λόγω της εξαγωγής λιθανθρακόπισσας από τη Λίμνη Κερίου, απαραίτητης για την προστασία των τριήρεων. Τον 7ο αιώνα π.Χ. οι Ζακύνθιοι ίδρυσαν αποικία κοντά στη Βαρκελώνη, ενώ αργότερα το νησί πέρασε από την Αιτωλική Συμπολιτεία στον Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας και τελικά στους Ρωμαίους, οι οποίοι το κατέλαβαν το 211 π.Χ.. Η ιστορία του νησιού εκτείνεται από τη μυθολογία έως τη ρωμαϊκή κατάκτηση, αφήνοντας πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, ενώ σήμερα ξεχωρίζει για το Εθνικό Πάρκο του Λαγανά και τις εντυπωσιακές παραλίες του.