Τα Εξάρχεια αποτελούν μια από τις πιο εμβληματικές συνοικίες της Αθήνας, που έλαβαν το όνομά τους από τον έμπορο Έξαρχο και ενσωματώθηκαν στο πολεοδομικό σχέδιο της πόλης το 1865, με ιστορικά ορόσημα όπως το Πολυτεχνείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο. Η περιοχή καθιερώθηκε νωρίς ως πνευματικό και φοιτητικό κέντρο, με πρώιμες μαζικές διαμαρτυρίες τα "Σκιαδικά" (1859) και τα "Ευαγγελικά" (1901). Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών του 1944, τα Εξάρχεια έγιναν πεδίο αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ του ΕΛΑΣ και των κυβερνητικών δυνάμεων. Το αποκορύφωμα της ανατρεπτικής τους παράδοσης υπήρξε η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973, η οποία σημάδεψε την πτώση της χούντας. Στη μεταπολίτευση, η γειτονιά αναδείχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο του αντιεξουσιαστικού κινήματος και της Αριστεράς, με κομβικά επεισόδια την επιχείρηση «Αρετή» (1984) και τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά (1985). Τέλος, η σύγχρονη υπόστασή της διατηρεί τον χαρακτήρα μιας ζωντανής αντισυμβατικής γειτονιάς, όπου η πολιτική δράση συναντά την καθημερινή αστική ζωή.