ABD Senatosu Özeti

Amerika Birleşik Devletleri Senatosu, iki meclisli Kongre'nin üst meclisidir ve 4 Mart 1789'da yürürlüğe giren Anayasa'nın 1. maddesiyle kurulmuştur; her eyalet, nüfusuna bakılmaksızın altı yıllık görev süreli iki senatörle temsil edilir (toplam 100 üye). Senatörler, 1913'te kabul edilen 17. Değişiklik'e kadar eyalet yasama organlarınca atanırken, bu tarihten sonra halk oyuyla seçilmeye başlanmıştır. Senato, başkanın kabine üyeleri, federal yargıçlar ve büyükelçi atamalarını onaylama, antlaşmaları kabul veya reddetme ve Temsilciler Meclisi'nin başlattığı azil davalarında yargılama yapma gibi münhasır yetkilere sahiptir; ayrıca başkan yardımcısını seçme görevi de Senato'ya aittir. Başkan yardımcısı, senatör olmamasına rağmen Senato'nun doğal başkanıdır ve eşitlik bozucu oy kullanabilir; Senato'nun en bilinen uygulamaları arasında filibuster (uzun konuşma) ve cloture (oylamayı sonlandırma) yer alır. Tarihsel olarak daha prestijli kabul edilen Senato, 1787'deki Connecticut Uzlaşması ile küçük eyaletlerin eşit temsil hakkı kazanması sonucu oluşmuş ve adını antik Roma'daki "yaşlılar konseyi" anlamına gelen "senatus"tan almıştır.