Το Αρρηφόριον ήταν ένα τετράγωνο κτίριο στη βορειοδυτική πλευρά της Ακρόπολης, όπου κατοικούσαν δύο κορίτσια (Αρρηφόροι) που ύφαιναν τον Πέπλο της Αθηνάς και μετέφεραν τα Ιερά Σκεύη κατά τη γιορτή των Αρρηφορίων. Η κατασκευή του χρονολογείται γύρω στο 470 π.Χ., αλλά οι ανασκαφές αποκάλυψαν τρεις οικοδομικές φάσεις, από την εποχή του Πεισίστρατου έως την οριστική διαμόρφωση που συνδέθηκε με την ανέγερση του Ερεχθείου. Αρχιτεκτονικά, ήταν χτισμένο από πωρόλιθο με πλευρές 12,5 μέτρων, είχε δωρική κιονοστοιχία στη νότια είσοδο, μια τειχισμένη αυλή (Σφαιρίστρα) στα δυτικά, και μια σκαλιστή κλίμακα στη βόρεια πλαγιά για την τελετουργική «Κάθοδο των Αρρηφόρων». Το κτίριο εντοπίστηκε το 1886 από τους Γκέοργκ Κάβεραου και Παναγιώτη Καββαδία, ενώ αναγνωρίστηκε από τον Βίλελμ Δαίρπφελντ το 1920. Σήμερα, σώζονται μόνο τα θεμέλια, τα οποία διαβρώθηκαν με τον καιρό, και για την προστασία τους, η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως αποφάσισε το 2006 να τα καταχώσει πλήρως, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον ορατά.