درگیری ایران و اسرائیل یک رویارویی ژئوپلیتیکی و نظامی دیرینه است که ریشه در انقلاب ۱۳۵۷ دارد؛ زمانی که ایران روابط خود را قطع کرد و به دشمنی آشکار با اسرائیل پرداخت. این رقابت دهه‌ها از طریق جنگ نیابتی (حمایت از حزب‌الله و حماس) و توسعه برنامه هسته‌ای و موشکی ایران ادامه یافت، اما از سال ۱۴۰۳ به درگیری‌های مستقیم موشکی و پهپادی تبدیل شد. در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، نیروی هوایی اسرائیل با حمله به تأسیسات هسته‌ای و ترور فرماندهان و دانشمندان ایرانی، جنگ دوازده‌روزه را آغاز کرد که با پاسخ تلافی‌جویانه ایران همراه بود. سپس در اسفند ۱۴۰۴، پس از شکست مذاکرات، آمریکا و اسرائیل عملیات مشترک گسترده‌ای انجام دادند که منجر به کشته شدن سید علی خامنه‌ای و برخی فرماندهان ارشد شد. ایران در واکنش، تنگه هرمز را بست و به پایگاه‌های آمریکا در کویت، بحرین، قطر، امارات و عراق و همچنین تأسیسات نفتی منطقه حمله کرد و جنگ را به سطح منطقه‌ای گسترش داد. این تحولات، بحران خاورمیانه را به اوج رسانده و خسارات سنگینی به زیرساخت‌های منطقه وارد کرده است.