Oman Traktatowy (znany też jako Trucial Oman) to historyczne państwo, które w latach 1820–1971 istniało na terenie dzisiejszych Zjednoczonych Emiratów Arabskich, skupiając siedem szejkanatów, m.in. Abu Zabi, Dubaj i Szardżę. Od początku istnienia było ono de facto brytyjskim protektoratem, związanym z Wielką Brytanią serią traktatów (z 1820, 1853 i 1892 roku), a nazwę "Oman Traktatowy" po raz pierwszy zastosował brytyjski agent Francis Beville Prideaux; stolicą państwa była Szardża. Przełom nastąpił w 1968 roku, kiedy to Oman Traktatowy wspólnie z Bahrajnem i Katarem utworzył federację, a Wielka Brytania zobowiązała się do wycofania swoich wojsk z regionu w ciągu trzech lat. W 1971 roku, po dotrzymaniu obietnicy przez Brytyjczyków, Bahrajn, Katar oraz emirat Ras al-Chajma opuściły federację, a pozostałe szejkanaty proklamowały utworzenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA). Ostateczny kształt federacji dopełnił się w 1972 roku, gdy Ras al-Chajma powrócił do ZEA, kończąc tym samym proces przekształcania brytyjskiego protektoratu w nowoczesne, zjednoczone państwo.