Obrona Poczty Polskiej w Gdańsku to jedno z pierwszych starć II wojny światowej, które rozpoczęło się 1 września 1939 roku o świcie, równocześnie z atakiem na Westerplatte. W budynku broniło się około 54 polskich pocztowców pod dowództwem ppor. Konrada Guderskiego, którzy mimo braku odsieczy stawili czoła niemieckim oddziałom SS i policji wspieranym przez samochody pancerne. Pierwszy niemiecki szturm został odparty, a dowódca ataku, SS-Untersturmführer Alfred Heinrich, zginął; podobnie jak Guderski, który poległ od wybuchu własnego granatu. Mimo użycia przez Niemców dział kalibru 75 mm, obrońcy wytrwali do późnego popołudnia, odpierając kolejne ataki. Po kapitulacji, mimo obietnic bezpieczeństwa, Niemcy dokonali egzekucji 38 obrońców, co uczyniło tę obronę symbolem polskiego oporu.