Ο Άγιος Κλήμης, επίσκοπος Άγκυρας, έζησε μεταξύ του 258 και του 312 μ.Χ., σε μια περίοδο κατά την οποία ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός καταδίωκε σκληρά τους χριστιανούς. Συνελήφθη, φυλακίστηκε και δικάστηκε από τον ίδιο τον αυτοκράτορα, ο οποίος προσπάθησε να τον μεταπείσει στον παγανισμό, αλλά ο Κλήμης αρνήθηκε και υπέστη φρικτά βασανιστήρια. Το έτος 312 μ.Χ. ολοκλήρωσε το μαρτύριό του, καθώς αποκεφαλίστηκε από Ρωμαίο στρατιώτη ενώ τελούσε τη Θεία Λειτουργία. Η μνήμη του τιμάται στις 23 Ιανουαρίου (κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο) και στις 5 Φεβρουαρίου (κατά το Ιουλιανό) σε ορισμένες Ανατολικές Ορθόδοξες χώρες, μαζί με τον μαθητή του Αγαθάγγελο. Τα ιερά λείψανά του διατηρούνται σε σημαντικά προσκυνήματα: ο βωμός του βρίσκεται στην Παναγία του Τράπανι, η κάρα του στην Ιερά Μονή Προυσού Ευρυτανίας, ενώ αποτμήματα υπάρχουν στη Μονή Ζωγράφου του Αγίου Όρους και στη Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνος. Η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή μέσω της υμνογραφίας, όπου τιμάται ως «κλήμα οσιότητος» και πρότυπο σταθερότητας στην πίστη, εμπνέοντας τους πιστούς μέχρι σήμερα.