Ο Διονύσιος Σολωμός (1798-1857), ο εθνικός ποιητής των Ελλήνων, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και έμεινε στην ιστορία κυρίως για τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», του οποίου οι δύο πρώτες στροφές αποτελούν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου. Ως κεντρική μορφή της Επτανησιακής Σχολής, αξιοποίησε τη δημοτική γλώσσα και την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, δημοτικό τραγούδι), δημιουργώντας ένα μοναδικό ποιητικό είδος. Στα σημαντικότερα έργα του συγκαταλέγονται οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», ο «Κρητικός» και ο «Πόρφυρας», τα οποία όμως, όπως και όλη η μετέπειτα παραγωγή του, έμειναν αποσπασματικά και δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ από τον ίδιο. Η ζωή του ξεκίνησε από έναν έρωτα μεταξύ του κόμη Νικολάου Σολωμού και της υπηρέτριάς του, ενώ μετά τον θάνατο του πατέρα του σπούδασε νομικά στην Ιταλία, όπου και ξεκίνησε να γράφει ποιήματα στα ιταλικά. Η επίδρασή του είναι τόσο μεγάλη που η ημερομηνία θανάτου του, η 9η Φεβρουαρίου, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.