Hyperthermie (oververhitting of hittestress) is een gevaarlijke aandoening waarbij de lichaamstemperatuur ongecontroleerd stijgt door een verstoring tussen warmteproductie en -verlies, wat het fundamenteel onderscheidt van koorts omdat de inwendige thermostaat niet wordt verhoogd. Er zijn twee vormen: primaire hyperthermie door langdurige blootstelling aan hoge temperaturen (bepaald via de warmte-index die temperatuur en luchtvochtigheid combineert) en secundaire hyperthermie door infecties of andere factoren. De symptomen verlopen in drie stadia, beginnend met milde hittekrampen en hitte-uitputting (zoals vermoeidheid, duizeligheid en misselijkheid), maar kunnen escaleren tot een levensbedreigende hitteberoerte met een lichaamstemperatuur boven de 40°C, waarbij verwardheid, bewusteloosheid en orgaanschade optreden—vooral kinderen en ouderen lopen risico tijdens een hittegolf. De oorzaken variëren van langdurige inspanning en vochtverlies (dehydratie) tot bijwerkingen van medicatie en onvoldoende warmteafgifte door een hoge luchtvochtigheid. Praktische voorbeelden zijn een zonnesteek door te lang in de volle zon te verblijven of een kind dat achtergelaten wordt in een afgesloten auto, waarbij de verdamping van zweet onvoldoende werkt om het lichaam te koelen.