اعتصاب و اعتراضات ۱۴۰۳ پرستاران ایران

اعتراضات گسترده پرستاران ایرانی در سال ۱۴۰۳ به موجی از اعتصابات و تجمعات اعتراضی در بیش از ۱۵ استان از جمله فارس، خوزستان، اصفهان، مازندران، یزد، کرمانشاه و آذربایجان شرقی تبدیل شد. پرستاران معترض خواستار رسیدگی به مطالباتی چون پرداخت عادلانه تعرفه‌های پرستاری، افزایش پایه حقوق، حذف اضافه‌کاری‌های اجباری و ارزان، و پرداخت معوقات دستمزدی شدند و شعارهایی مانند «تورم دلاری، حقوق ما ریالی» و «با کرونا جنگیدیم، حمایتی ندیدیم» سر دادند.

اعتراضات از ۲۰ فروردین ۱۴۰۳ با تجمع در شیراز، لامرد و کهگیلویه و بویراحمد آغاز شد و در ماه‌های بعد به شهرهای اهواز، فسا، ایلام، بندرعباس، یزد، اراک، مشهد و یاسوج گسترش یافت. در مرداد ماه، اعتصاب پرستاران در بیمارستان‌های دولتی شیراز به شش روز متوالی رسید و در برخی بیمارستان‌ها به جز بخش اورژانس، هیچ پرستاری حاضر به کار نشد. معترضان تأکید کردند که تا زمان رسیدگی به خواسته‌هایشان و اصلاح وضعیت حقوقی، به اعتصاب خود ادامه خواهند داد و فشار کاری شدید، توهین و تهدید در محیط کار را از دلایل اصلی این اعتراضات برشمردند.