Rakieta to obiekt latający wykorzystujący napęd rakietowy, który generuje ciąg dzięki reakcji na strumień spalin, co pozwala mu działać również w próżni kosmicznej. Dzięki konstrukcji wielostopniowej rakiety mogą osiągnąć prędkość ucieczki z Ziemi i zapewniają ogromną moc przy stosunkowo niewielkiej masie, co czyni je idealnymi do eksploracji kosmosu. Historia rakiet sięga XIII-wiecznych Chin, gdzie służyły jako broń i fajerwerki, a technologia ta dotarła do Europy za sprawą Mongołów. Kluczowy wkład wnieśli Polacy: Kazimierz Siemienowicz opublikował w 1650 roku fundamentalne dzieło „Artis Magnae Artilleriae pars prima”, opisujące m.in. rakiety wielostopniowe, a Józef Bem eksperymentował z rakietami kongrewskimi w XIX wieku. W XIX wieku William Congreve udoskonalił rakiety w Anglii, a William Moore wyprowadził równanie Ciołkowskiego (1809), zaś rakiety wykorzystano w bitwie o Baltimore (1814) i wojnach napoleońskich. Dziś rakiety znajdują zastosowanie od pokazów pirotechnicznych i broni, po nośniki satelitów i załogowe loty kosmiczne, które rozwinęły się dzięki XX-wiecznemu wyścigowi kosmicznemu, w tym lądowaniu człowieka na Księżycu.