Madenî paralar, ilk kez MÖ 7. yüzyılda Anadolu'daki Lidyalılar tarafından kullanılmış olup, altın, gümüş ve bakır gibi metallerin alaşımlarından üretilen değişim araçlarıdır. İlk sikkeler, altın ve gümüşün doğal karışımı olan elektrondan yapılmış; Pers kralı Kyros ise bu metalleri ayrıştırarak standart sikke basımını başlatmıştır. Bu eski paraları inceleyen nümismatik bilimi sayesinde, sikkeler arkeolojik kazılarda tabakaların tarihlendirilmesinde, kaybolmuş şehirlerin, tarihi yapıların ve hatta devlet büyüklerinin yüzlerinin tanınmasında kritik bir belge niteliği taşır. Aynı zamanda devletlerin ekonomik zenginliğini, egemenlik sınırlarını ve ticaret ağlarını aydınlatarak ekonomi tarihinin yazılmasına büyük katkı sağlarlar. Değerli metallerin para yapımında kullanımı 20. yüzyıla kadar sürmüş; günümüzde ise bozuk paralar nikel, bakır-nikel, tunç ve alüminyum gibi daha dayanıklı ve ekonomik alaşımlardan üretilmektedir.