سید صادق حسینی شیرازی (زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۴۲ در کربلا) از مراجع تقلید شیعه ساکن قم و از منتقدان برجستهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران است. او از خاندان تأثیرگذار شیرازی است که چهره‌هایی چون میرزای شیرازی (صاحب فتوای تحریم تنباکو) را در خود دارد و به دلیل فشارهای رژیم صدام، همراه برادرش سید محمد شیرازی به ایران بازگشت. شیرازی بر استقلال کامل حوزه‌های علمیه از حکومت‌ها تأکید دارد و معتقد است زمامداری در عصر غیبت باید در اختیار «شورای فقهای مراجع» باشد؛ او همچنین اعدام‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ را خلاف سنت پیامبر اسلام دانسته است. در عمل نیز با صدور فتوا، مصادرهٔ وثیقهٔ زندانیان سیاسی را حرام اعلام کرد و پیروانش را به تشکیل گروه‌های نظامی برای مقابله با داعش در عراق ترغیب نمود. وی ضمن رد جدایی دین از سیاست، سیاست کنونی کشورهای اسلامی را مغایر با اسلام اصیل می‌داند و در فقه نوین نیز فتواهایی مانند افطار روزه‌داران مناطق قطبی به وقت کربلا صادر کرده است.