ราชกิจจานุเบกษา

ราชกิจจานุเบกษา

ราชกิจจานุเบกษา คือหนังสือข่าวสารราชการของประเทศไทย ใช้เป็นช่องทางประกาศกฎหมายและคำสั่งต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ โดยกฎหมายจะบังคับใช้ได้ก็ต่อเมื่อได้ลงประกาศในหนังสือนี้ก่อน

ริเริ่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2401 โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ซึ่งทรงเป็นบรรณาธิการด้วยพระองค์เอง ถือเป็นสิ่งพิมพ์ฉบับแรกที่คนไทยจัดทำขึ้น และเป็นวารสารฉบับแรกของรัฐบาลที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังตีพิมพ์ถึงปัจจุบัน

พระราชทานชื่อนี้ซึ่งมีความหมายว่า "ที่เพ่งดูราชกิจ" และในอดีตเคยยุติการตีพิมพ์ไปหลายครั้ง ก่อนที่รัชกาลที่ 5 จะทรงฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2417 จนกระทั่งตีพิมพ์ต่อเนื่องอย่างจริงจังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2427

หลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 การดูแลหนังสือนี้จึงตกเป็นของสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี จนถึงปัจจุบัน

ปัจจุบันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2566 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนมาเผยแพร่ในรูปแบบออนไลน์เท่านั้น ส่วนฉบับพิมพ์ทำขึ้นจำนวนจำกัดเพื่อเก็บเป็นหลักฐานเท่านั้น