Pseudokibic (potocznie kibol lub szalikowiec) to członek subkultury stadionowej, który w zorganizowanych grupach (tzw. bojówkach) łamie prawo na obiektach sportowych, głównie podczas meczów piłki nożnej, i bierze udział w tzw. ustawkach, czyli zaplanowanych bójkach. To najczęściej mężczyźni w wieku 15–25 lat z niskim statusem społecznym i edukacyjnym, często związani ze światem przestępczym, którzy nie interesują się samym sportem, lecz poszukują okazji do agresji i burd, zakładając na twarz kominiarki, by uniknąć odpowiedzialności. Ich przestępcza działalność wykracza daleko poza stadiony, obejmując pobicia, niszczenie mienia, groźby karalne, a nawet najcięższe przestępstwa, takie jak handel narkotykami, ciężkie uszkodzenia ciała czy zabójstwa. Grupy pseudokibiców poszczególnych klubów mogą być zaprzyjaźnione („mieć zgodę”) lub wrogie („mieć kosę”), ale ich wspólnym wrogiem jest zawsze policja, która posiada specjalne wydziały do walki z tą przestępczością. Odpowiedzialność karną reguluje ustawa o bezpieczeństwie imprez masowych z 2009 roku, a problem przemocy stadionowej jest również przedmiotem dwóch konwencji Rady Europy z lat 1985 i 2016.