De Concorde was een supersonisch passagiersvliegtuig en een prestigeproject van de Britse en Franse regeringen, waarvan er slechts twintig exemplaren werden gebouwd, inclusief vier prototypes. Het toestel maakte zijn eerste vlucht in 1969 en zijn laatste op 26 november 2003; de naam betekent 'eendracht' en weerspiegelt de samenwerking die op 29 november 1962 met een verdrag werd bezegeld. Deze samenwerking verliep moeizaam door allerlei problemen, maar leidde uiteindelijk wel tot de oprichting van het consortium Airbus. De Concorde kon vliegen op een hoogte van 18 kilometer en haalde een snelheid van Mach 2,04 (ruim twee keer het geluid), waardoor hij in minder dan drie uur van Londen naar New York vloog; op 7 februari 1996 vestigde hij op dat traject een snelheidsrecord van 1920 km/u. Het idee ontstond na de introductie van de straalmotor (zoals de Comet in 1952) en studies van onder meer Boeing en de Sovjet-Unie (Tupolev Tu-144), waarna de Britten en Fransen kozen voor een gezamenlijk ontwerp met deltavleugels voor de lange afstand. Uiteindelijk bleek het toestel economisch niet haalbaar, wat leidde tot de pensionering in 2003.