Malazgirt Meydan Muharebesi, 26 Ağustos 1071'de Büyük Selçuklu hükümdarı Alp Arslan ile Bizans İmparatoru Romen Diyojen arasında bugünkü Muş'un Malazgirt ilçesi yakınlarında gerçekleşmiş ve Selçukluların kesin zaferiyle sonuçlanmıştır. Bu zafer, "Türklere Anadolu'nun kapılarını açan son muharebe" olarak kabul edilir; savaşın ardından Türklerin bölgeye kitlesel göçü başlamış ve 1080'e gelindiğinde Selçuklu Türkleri 78.000 kilometrekarelik bir alanı ele geçirmiştir.

Savaş öncesinde Bizans tahtına çıkan Romen Diyojen, Türk akınlarına son vermek için yaklaşık 200.000 kişilik devasa bir ordu kurmuş ve 13 Mart 1071'de Konstantinopolis'ten yola çıkarak Sivas ve Erzurum üzerinden Malazgirt Ovası'na ilerlemiştir. Ancak imparator, Alp Arslan'ın çok uzakta olduğunu düşünüp ordusunu zayıf bir konumda bırakmış; casusları aracılığıyla Bizans ordusunun büyüklüğünü öğrenen Alp Arslan ise cebri yürüyüşle bölgeye ulaşarak savaş meclisini toplamıştır.

Bu yenilgi Bizans için tam bir felaket olmuş; imparatorun esir düşmesi (bir Bizans imparatorunun Müslüman bir komutana esir olduğu ilk olay), iç çatışmaları ve sınır savunmasını zayıflatan ekonomik krizi tetiklemiştir. I. Aleksios'un Bizans'ta istikrarı yeniden sağlaması yaklaşık otuz yıl sürmüştür. Tarihçi Thomas Asbridge'in ifadesiyle, "Malazgirt Bizans için acı verici bir başarısızlık" olmuş ve bu savaş, Anadolu'nun Türkleşme sürecinin en önemli dönüm noktalarından biri olarak tarihe geçmiştir.