Η ιστορία του Βασιλείου της Νορβηγίας ξεκινά το 872 με τη μάχη του Χάφρσφζορντ, όταν ο Χάραλντ Χορφάγκρε ένωσε τα διάφορα μικρά βασίλεια σε ένα ενιαίο κράτος, το οποίο διατηρήθηκε για πάνω από 1.000 χρόνια ως σημαντική ευρωπαϊκή δύναμη. Ο σημερινός βασιλιάς Χάραλντ Ε΄, που βρίσκεται στον θρόνο από το 1991, καταγράφεται ως ο 64ος μονάρχης στον επίσημο κατάλογο, ενώ κατά τη διάρκεια των αιώνων κυβέρνησαν πολλές δυναστείες, όπως ο Οίκος του Χορφάγκρε, των Κνύτλινγκα και του Όλντενμπουργκ. Η ταραχώδης περίοδος του εμφυλίου πολέμου (1130-1240) ανέδειξε πολλούς διεκδικητές του θρόνου, αρκετοί από τους οποίους δεν συμπεριλαμβάνονται στους επίσημους καταλόγους. Οι μονάρχες έφεραν επιπλέον τιμητικούς τίτλους, όπως "βασιλείς των Γότθων" και "δούκες του Σλέσβιχ", οι οποίοι όμως άλλαξαν το 1814 με την καθιέρωση της συνταγματικής μοναρχίας, όταν η παραδοσιακή φράση "με τη χάρη του Θεού" αντικαταστάθηκε από τη διατύπωση "μέσω του βασιλικού Συντάγματος". Ο τελευταίος βασιλιάς που χρησιμοποίησε τον παλιό τίτλο ήταν ο Χάακον Ζ΄, ο οποίος απεβίωσε το 1957, ενώ σύγχρονες δυναστείες όπως οι Γκλύξμπουργκ και οι Μπερναντότ διαμόρφωσαν τη σημερινή γραμμή διαδοχής.